Ölüm Şiirleri Kısa

Şiirler bölümünde yer alan bu konu cicozz tarafından paylaşıldı.

  1. cicozz

    cicozz Çocukluk cicozlarda saklı

    Kısa Ölüm Şiirleri, Ölüm ile ilgili Şiirler Kısa

    Korktuğum Şey

    Gün çekildi pencerelerden;
    Aynalar baştan başa tenha.
    Ses gelmez oldu bahçelerden;
    Gök kubbesi döndü siyaha.

    Sular kesildi çeşmelerden;
    Nerden dolacak bu taş nerden,
    Nergislerin açtığı yerden
    Ey kuş uçurtmayan ejderha?

    Ne yardan geçilir, ne serden;
    Korkuyorum bu gecelerden.
    Bel bağladığım tepelerden
    Gün doğmayabilir bir daha.

    Cahit Sıtkı Tarancı

    Fâni Dünya

    İlk günden alıştığımız emektar aydınlık,
    Anne yüzünde, dost yüzünde, evlat yüzünde;
    Her sabah başlayan şeye doymadık,
    Düşümüz gerçeğimiz ne varsa yeryüzünde.
    Gökyüzü belledik şu ürperen maviliği,
    Başımız darda kalınca el açtığımız yer;
    Gökyüzüdür avutan akıllıyı deliyi,
    Gökyüzünde bulutlar uçurtmalar ümitler.

    Her mevsimiyle insanı ayrı ayrı saran,
    Bunca güzelliği nasıl koyup gideceğiz;
    Yaman çalacak o çalmayası saat yaman,
    Geçmiş ola bir kez yumuldu mu gözlerimiz.

    Cahit Sıtkı Tarancı

    Ölü

    Hangi mahallede imam yok,
    Ben orada ölecegim.
    Kimse görmesin ne kadar güzel,
    Ayaklarim, saçlarim ve her seyim.

    Ölüler namina, azade ve temiz,
    Meçhul denizlerde balik;
    Müslüman degil miyim, hasa,
    Fakat istemiyorum, kalabalik.

    Beyaz kefenler giydirmesinler,
    Sizlamasin karanligim havada.
    Omuzlardan omuzlara geçerken sallanmayayim,
    Ki bütün azalarim hülyada.

    Hiçbir dua yerine getiremez,
    Benim kainatlardan uzakligimi.
    Yikamasinlar vücudumu, yikamasinlar,
    Çilginca seviyorum sicakligimi…

    Fazıl Hüsnü Dağlarca

    Sanatkârın Ölümü

    Gitti gelmez bahar yeli;
    Şarkılar yarıda kaldı.
    Bütün bahçeler kilitli;
    Anahtar Tanrıda kaldı.

    Geldi çattı en son ölmek.
    Ne bir yemiş, ne bir çiçek;
    Yanıyor güneşte petek;
    Bütün bal arıda kaldı.

    Cahit Sıtkı Tarancı


    Gün Eksilmesin Penceremden

    Ne doğan güne hükmüm geçer,
    Ne halden anlayan bulunur;
    Ah aklımdan ölümüm geçer;
    Sonra bu kuş, bu bahçe, bu nur.

    Ve gönül Tanrısına der ki:
    - Pervam yok verdiğin elemden;
    Her mihnet kabulüm, yeter ki
    Gün eksilmesin penceremden!

    Cahit Sıtkı Tarancı