Ahmet Muhip Dranas (Evreni Sevmek Ki...) Şiiri

Şiirler bölümünde yer alan bu konu Hasan Şeref İlhan tarafından paylaşıldı.

  1. Hasan Şeref İlhan

    Hasan Şeref İlhan Harbi Aktif Üye

    Evreni Sevmek Ki...

    Aç mısın kardeşim, gel olanı bölüşelim,
    Ama şiirlerimle seni doyuramam ki;
    Ta, yıldızlara değin uzansa bile elim,
    Daha ötelerine, daha... buyuramam ki.

    İnsanı insan diye sevmişim, hep severim;
    Ve onu tanrılara karşı bile överim.
    Ben bütün bir evreni sevmişim; alın terim
    Var evrende; öz, üvey diye ayıramam ki.

    Güzellikleri alır satarım, gel işim bu.
    Güzel tellalıyım ben; alan var mı? neşem bu.
    Güzelle yüceltirim insanlığı, işim bu,
    Çirkini, kabayı ve hamı kayıramam ki.

    İnsanoğulluğunu kulluk diye almışın!
    Düşüncenin orakla biçilmesine karşın
    Bir geleceğin dulda düşlerine dalmışın;
    Bu derin aldanıştan seni uyaramam ki.

    Kim zafere erecek? Zafer ne? Bir akşamda
    Güneşi bağlamaksa geceye karşı, ya da
    Haykırmaksa, gür... varım, bir güldür açan, ama
    Kini bir hançer gibi kından sıyıramam ki.

    Hep Tanrı mı gerek, ey tapınağı dünyanın,
    Özgürlükler üstünde?.. Bir yüce aramanın
    Yıldızsal kulesinden sesleniyorum: kalkın!
    Duyuramam ki ama beni, duyuramam ki...