yalnızlığın çaresizliği

Aşk Şiirleri bölümünde yer alan bu konu xisyankarx tarafından paylaşıldı.

  1. xisyankarx

    xisyankarx !!!.isyankar.!!!

    Bugün yine mutsuz giriyorum yatağıma.Belki rüyama gelirsin diye
    erkenden yatıyorum.Uyandığımda ise yalnızlık tokat gibi yüzüme
    çarpıyor.Evim bile diyemediğim binanın duvarları benden daha canlıydı
    bugün.Elimi yüzümü yıkayıp aynaya baktım.Bu ‘ben
    miyim?’ dedim içimden.O gülüp oynayan,her gün bir başka
    mutlulukla uyanan çocuk yoktu artık.Sadece aşkın verdiği acı ve
    yalnızlık vardı yüzümde.Artık silkelen diyordum içimden.Ama aşkın
    verdiği acı yavaş yavaş eritiyordu beni.Yok olmaya yüz tutmuş bir
    bedendim ben.Yürüyordum sokaklarda yaşayan bir ölü gibi.Ama yaşamaya
    mecburdum.Çünkü beni sevenler vardı.Onlar için yaşamalıydım.Okula
    gittiğimde içten olmayan gülücükler saçıyordum etrafa.Sırf o beni bu
    halde görmesin diye.Onun için ağlayıp üzüldüğümü bilmesin diye.Artık
    onu unuttum diyordum arkadaşlarıma.Ama içim…!İçimdeki
    fırtına dinmiyordu.Onun her gülüşü bana hayat veriyordu.Eve geldiğimde
    ise yalnızlık esrar gibi bütün vücudumu uyuşturuyordu.Onsuzluğa
    dayanamıyordu bedenim.Artık yalnızlık rehin almıştı beni.Bu kalp onu
    bekliyordu.Gelirse her şey çok güzel olacaktı.Ama
    gelmezse…Ölüme yüz tutmuş bu ruh artık dayanamayacaktı.
    Yorgun bedenimin tek sahibi GEL!! Artık….