sevgiliye mektup....

Aşk Hikayeleri bölümünde yer alan bu konu xisyankarx tarafından paylaşıldı.

  1. xisyankarx

    xisyankarx !!!.isyankar.!!!

    Mektubuma, edebiyatın son derece kalıplaşmış kelimeleri olan nasılsın
    iyi misin? gibi klasikleşmiş sözcüklerle değil de; seni sevdiğimi seni
    çok çok özlediğimi söyleyerek başlamak istiyorum.
    Bir insanın yaşayacağı en zor duyguları yaşıyorum belki de…
    Sana karşı duymuş olduğum özlem, uzun zamandır rüyalarımı süsleyecek
    kadar güzel olmasına rağmen en büyük eksikliği içime yediremedim. Bazen
    düşünüyorum da; her şey eskisi gibi olur mu diye? Ama bazen de bunun
    çok zor olabileceği düşünüyorum.Çaresiz, çok rahatsız bir hastanın
    beklediği küçücük bir ümit vardır ya, benim ümidimde belki o kadar ama
    bu ümit benim yüzümde en azından bir tebessüm bırakabiliyor. Aklıma her
    geldiğinde özellikle geceler.Sabaha kadar düşünüyorum.Her şey nasıl
    olmalıydı diye kendi kendime.En azından böyle olmamalıydı bence.
    Aslında sen de haklıydın. Sonsuz bir türlü sabah olmayan gecelerde sana
    hak verdi zaten. Ne yapacağımı bilmediğim, yapa-yalnız geçirdiğim, bir
    türlü kimseye açılıp söyleyemediğim çaresizlik içinde akan bu göz
    yaşlarım senin içindi.
    Seninle ilk tanıştığım günler, seninle sohbet etmek için can atardım.
    Her an aklımdaydın. Tek düşündüğüm kişi sendin. İçimde bir korku
    olmasına rağmen. Bu da ayrılıktı. Okulda evde dışar da aklım hep
    sendeydi. Bu da bana mutluluk veriyordu ne yapabilirdim ki. Hala bu
    kadar uzun zaman geçmesine rağmen sana ait hiç bir şeyi unutmadım.
    Unutamadım. Hatırlar mısın? Bir kez sen de bana unut diye akıl
    vermiştin. Unutmanın bu kadar zor olabileceğini öğrendim. Unutmak
    kelimesini o kadar çok özlemişim ki keşke unutabilsem o kadar çok
    denedim ki. Seni hatırlatacak bir şey karşıma çıkıyor yine. Yalnız
    kaldığım zaman bir tek şey düşünüyorum. Ne olabilir ki… Bu duygunun
    nasıl bir şey olduğunu tahmin bile edemezsin.
    Belki de ilk defa böyle duygular içindeyim. Kendimi çok yalnız
    hissediyorum. Hayatımda ilk defa bu kadar derin duygular içinden
    hareket ederek birisine açılıyorum. Bunun zor yanı da duygularımı
    paylaştığım kişinin sevdiğim kişi olması.Belki de en zor dakikalarımı
    yaşıyorum şu anda. Şimdiye kadar duygularımdan kimseye bahsetmemiştim
    çünki…
    Serin bir gecede, Yaşarın romantik şarkılarının eşliğinde şu yazıyı
    yazmak o kadar çok zor geliyor ki. Hiç göz yaşların benimkilerle yaşadı
    mı? Benim göz yaşlarım hiç yalnız kalmadı biliyor musun? Hep göz
    yaşlarıma eşlik ederdim. Hiçte soramazdım göz yaşlarıma neden
    ağlıyorsunuz diye? Korkardım… İçimde sakladığım bir tek dileğimde
    mutluluğundu. Göz yaşlarımın ardından hep mutlu olmanı dilerdim
    yıldızlardan.
    Zaman öyle acımasız ki, beni dinleyen birini bulmuş iken yine çabuk olmamı istiyor. Zaman… Hep acımasızdı zaten…
    Son cümlelerimi yazarken benim için çok kutsal olan aşkım kelimesini o
    kadar çok söylemeyi istedim ki… Bunu anlata bilmek mümkün değil. Benim
    yazacaklarımın hepsi bu kadar. Umarım ki mutlusundur ve her şey
    gönlünce olur. Kendine iyi bak…