Öğretmen Şiirleri

Şiirler bölümünde yer alan bu konu cicozz tarafından paylaşıldı.

  1. cicozz

    cicozz Çocukluk cicozlarda saklı

    Öğretmen Şiirleri, Öğretmenler ile ilgili Şiirler

    Dünyanın Bütün Çiçeklerini

    Dünyanın bütün çiçeklerini diyorum
    Bütün çiçekleri getirin buraya,
    Öğrencilerimi getirin, getirin buraya,
    Kaya diplerinde açmış çiğdemlere benzer
    Bütün köy çocuklarını getirin buraya,
    Son bir ders vereceğim onlara,
    Son şarkımı söyleyeceğim,
    Getirin, getirin? ve sonra öleceğim.

    Dünyanın bütün çiçeklerini diyorum
    Kır ve dağ çiçeklerini istiyorum.
    Kaderleri bana benzeyen,
    Yalnızlıkta açarlar, kimse bilmez onları,
    Geniş ovalarda kaybolur kokuları?
    Yurdumun sevgili ve adsız çiçekleri,
    Hepinizi, hepinizi istiyorum, gelin görün beni,
    Toprağı nasıl örterseniz öylece örtün beni.

    Dünyanın bütün çiçeklerini diyorum
    Ben bir köy öğretmeniyim, bahçıvanım,
    Ben bir bahçe suluyorum gönlümde,
    Kimse bilmez, kimse anlamaz dilimden
    Ne güller fışkırır çilelerinde,
    Kandır, hayattır, emektir benim güllerim
    Korkmadım, korkmuyorum ölümden,
    Siz çiçek getirin yalnız, çiçek getirin.

    Dünyanın bütün çiçeklerini diyorum
    En güzellerini saymadım çiçeklerin,
    Çocukları, öğrencilerimi istiyorum
    Yalnız ve çileli hayatımın çiçeklerini,
    Köy okullarında açan, gizli ve sessiz,
    O bakımsız ama kokusu eşsiz çiçek.
    Kimse bilmeyecek seni, beni kimse bilmeyecek
    Seni, beni yalnızlık örtecek, yalnızlık örtecek.

    Dünyanın bütün çiçeklerini diyorum
    Okulun duvarı çöktü altında kaldım,
    Ama ben dünya üstündeyim, toprakta.
    Yaz kış bir şey söyleyen sonsuz toprakta,
    Çile çektim, yalnız kaldım, ama yaşadım.
    Yurdumun çiçeklenmesi için, daima yaşadım,
    Bilir bunu bahçeler, kayalar, köyler bilir.
    Şimdi ustum, örtün beni, yatırın buraya,

    Dünyanın bütün çiçeklerini getirin buraya.
    Dünyanın bütün çiçeklerini diyorum
    Afyon ovasında açan haşhaş çiçeklerini,
    Bacımın suladığı fesleğenleri,
    Köy çiçeklerinin hepsini, hepsini,
    Avluların pembe entarili hatmisini,
    Çoban yastığını, peygamber çiçeğini de unutmayın,
    Aman Isparta güllerini de unutmayın,
    Hepsini, hepsini bir anda koklamak istiyorum
    Getirin, dünyanın bütün çiçeklerini istiyorum.

    Dünyanın bütün çiçeklerini diyorum
    Baharda Polatlı kırlarında açan,
    Güz geldi mi Kop dağına göçen,
    Yürükler yaylasında, Toroslarda eğleşen,
    Muş ovasından, Ağrı eteğinden,
    Gücenmesin, bütün yurt bahçelerinden
    Çiçek getirin, örtün beni,
    Eğin türkülerinin içine gömün beni.

    Dünyanın bütün çiçeklerini diyorum
    Ben mezarsız yaşamayı diliyorum,
    Ölmemek istiyorum, yaşamak istiyorum,
    Yetiştirdiğim bahçe yarıda kalmasın,
    Tarumar olmasın istiyorum, perişan olmasın,
    Beni bilse bilse çiçekler bilir dostlarım,
    Niçin yaşadığımı ben onlara söyledim,
    Çiçeklerde açar benim gizli arzularım.

    Ceyhun Atuf KANSU

    Öğretmen Olmak İstiyorum

    Ben öğretmen olmak istiyorum.
    Ben, şairimin mısralarında dil,
    Genç kızımın gergefinde nakış nakış gül,
    Aşığımın sazında tel,
    Öpülesi bir el olmak istiyorum:
    Ben, öğretmen olmak istiyorum...

    Ben, çaresizliğin filizlendiği yerde ümit,
    Korkunun mayalandığı yerde yürek,
    Güçsüzlüğün güçlendiği yerde bilek olmak istiyorum;
    Ben, öğretmen olmak istiyorum...

    Şu öksüz yavruya sımsıcak kucak,
    Şu yetim çocuğa yanan bir ocak,
    Çorak toprağa yağan yağmur,
    Azgın sulara bend,
    Mehmed?imin elinde çağlar açan kılıç,
    Doktorumun elinde derman saçan neşter
    Mimarımın,mühendisimin elinde pergel, cetvel,
    Ben ana ben baba,
    Ben Fatih, ben İbni Sina,
    Ben Mimar Sinan olmak istiyorum:
    Ben, öğretmen olmak istiyorum...

    Ben öğretmen olmak istiyorum...
    Vatan evladına Türklüğü öğretmek için,
    Ben öğretmen olmak istiyorum
    İstiklal marşını gururla söyletmek için,
    Ben, öğretmen olmak istiyorum
    Milletimi ?muasır medeniyet seviyesine? yükseltmek için...

    Ben,zehirli mantarların,
    Deve dikenlerinin ,
    Ayrık otlarının boy attığı verimsiz bir toprak değil,
    Ben;
    Kırlarında elvan elvan çiçeklerin açtığı,
    Dağlarında hür kuşların uçtuğu,
    Pınarından susayanın içtiği,
    Yollarından yiğitlerin geçtiği,
    Çiftçisinin başak başak kardeşliği biçtiği
    Bir vatan olmak istiyorum:
    Ben öğretmen olmak istiyorum...

    Ben öğretmen olmasam diyorum...
    O zaman kim öğretir güzel Türkçe?mi
    Henüz anne diyen dillere,
    Kim öğretir insanlığı,duyguyu genç nesillere,
    Kim öğretir büyüğünü saymayı,
    Küçüğünü şefkat ile sevmeyi?

    Ben öğretmen olmasam diyorum...
    O zaman şu körpe fidan
    Nasıl öğrenecek sert rüzgarlara göğüs germeyi,
    Nasıl öğrenecek , çiçek açıp meyve vermeyi?
    Şu gelinlik kızım ,
    Şu bıyıkları yeni terleyen delikanlım
    Kimden öğrenecek insan gibi sevilmeyi, sevmeyi;
    Vatan için,millet için ,bayrak için
    Göz kırpmadan ölmeyi?

    Ben öğretmen olmalıyım diyorum;
    Çünkü vatanımı severim,
    Çünkü bilirim vatan için ölmesini...
    Alnımda şeref tacıdır
    Tarihim,Cumhuriyetim,Türklüğüm...

    Ben öğretmen olmalıyım diyorum;
    Çünkü heyecan veriyor bana
    Şu çeşme, şu kervansaray, şu cami, şu türbe;
    Şu davul, şu zurna,
    Şu halay, şu horon, şu bar, şu zeybek...
    Bana heyecan veriyor
    Anamın yazmasındaki oya, söylediği ninni , ağıt.
    Tat alıyorum ekmeğimden, aşımdan
    Gurur veriyor bana milli kültürüm...

    Ben öğretmen olmalıyım diyorum;
    Çünkü biliyorum affetmesini,
    Biliyorum asil duygularla insanları sevmesini...

    Ben öğretmen olmalıyım diyorum;
    Çünkü inkar etmiyorum tarihimi
    Hor görmüyorum geçmişimi,
    Atalarım önümde en büyük rehber diyorum.
    Çünkü ben özenmiyorum
    İnsana , insanlığa saygı duymayan hiçbir fikre,
    Çünkü ben bel bağlamadım
    Örfüme, adetime, dinime ters düşen çirkinliklere...

    Sen öğretmen olmalısın kardeşim;
    Sen namussun, vicdansın, adaletsin...
    Sen müsbet ilimsin kardeşim
    Sen irfansın, inançsın geleceğimi aydınlatan...
    Sen, buram buram tüten vatan sevgisi,
    Sen, burcu burcu kokan Türklük duygususun.
    Sen öğretmen olmalısın kardeşim,
    Sen öğretmen olmalısın...

    Biz öğretmen olmalıyız kardeşlerim;
    Biz görmeyenlere göz,
    Duymayanlara kulak,
    Yürüyemeyenlere ayak olmalıyız...

    Biz öğretmen olmalıyız kardeşlerim kızıyla, erkeğiyle
    Layık olabilmek için
    ?Öğretmenler, yeni nesil sizin eseriniz olacaktır? diyen
    Ulu önder Atatürk?e...

    Biz şairlerimizin mısralarında dil,
    Genç kızlarımızın gergeflerinde nakış nakış gül,
    Aşıklarımızın sazlarında tel,
    Öpülesi bir el olmalıyız :
    Biz öğretmen olmalıyız.

    M. Nejat SEFERCİOĞLU

    Öğretmen Şiiri

    Sözlerin ışık bize,
    Örneksin hepimize.
    Saygı, teşekkür size...
    Sevgili öğretmenim.

    Sen bahçıvan, biz gülüz.
    Çiçek açar büyürüz,
    Aydınlığa yürürüz,
    Sevgili öğretmenim.

    İyiliğe el sensin,
    Güzelliğe dil sensin,
    Doğruyu öğretensin,
    Sevgili öğretmenim.

    Yolun sevgiden yana,
    İçeriz kana kana,
    Saygımız sonsuz sana,
    Sevgili öğretmenim.

    Rıfkı KAYMAZ

    Öğretmenim Kalbimdesin

    Hayatımın tadı tuzu
    Işığı ve kılavuzu
    Ayrıcalıklı yerdesin
    Öğretmenim kalbimdesin

    Nice eşsiz güzellik
    Hep senin eserin
    Sen bütün gönüllerdesin
    Öğretmenim kalbimdesin

    Rüyamda bile varsın sen
    Ruhumda titrer nefesin
    Hem gönülde,hem dildesin
    Öğretmenim kalbimdesin

    Ozan Özeken

    Sevgili Öğretmenim

    Geçen yıl bilmiyordum.
    Ne okuma ne yazma.
    Sönmez ışıklar tutan,
    Siz oldunuz yoluma.

    Bir yıl içinde bana,
    Çok bilgiler verdiniz.
    Anne sevgisi gibi
    içimdedir sevginiz.

    Vefa ÇAĞAN

    Öğretmenim

    Zifiri Bir Karanlıkta,
    Bana Işık Olan Sendin Öğretmenim.
    Dondurucu Soğukta,
    İçimizi Isıtan Sendin Öğretmenim.

    Elveda Sana,
    Elveda Öğretmenim.
    Yolculuk Vakti Geldi,
    Hoşçakal Öğretmenim.

    Şeyda Çaylı

    Türk Öğretmenine

    Bazen ölüler yurdu korur,bazı da sağlar;
    Göz nuru karışmazsa şahadet kanı ağlar,

    Yoksulluğun ufkunda erirken bile mağrur,
    Sensin o hazin nûr,O derin Nûr,O büyük nûr,

    Hoşnutsun ,eğilmiş okuyorsun ,yazıyorsun;
    Ey terli alın,ey Güneşin öptüğü insan.

    Şöhret aramaz,şân aramaz,nâm aramazsın;
    Cemiyetin omzunda da yokmuş kadar azsın;

    İlmin sesi haykırmaz:İlim şarlatan olmaz.
    Sessiz de seven yoksa vatanlar vatan olmaz.

    Sen yurdunu,haykırmayarak gizli seversin,
    Kalmışsa eğer,ömrümü Tanrı’m sana versin

    MİTHAT CEMAL KUNTAY