Ne kaLpsiz ne de sensiz ..

Söylemek İstediklerim bölümünde yer alan bu konu akrep_zehiri tarafından paylaşıldı.

  1. akrep_zehiri

    akrep_zehiri ''єѕяαяℓı gözℓєя''

    İşte ilk sensiz sabahım...
    Bir nefesle söylenen tek kelime ile kendi içimde yaşattığım ‘sen' i öldürdüğünü hissettiğim gündü dün...
    Uzaklarda yandığını gördüğüm sevdalar el sallıyor bana , ‘'bizde'' diyorlar , biz de...
    'Biz de içimizde neler öldürdük o tek kelimeyle' , canımızdan da çok değer verdiğimizi geride bırakırken bir biz gitmişiz , kalmış yüreğimiz canımızda...
    Elveda derken yanmış kül olmuş içimiz.Ölmüşüz de cansız dirilmişiz sanki...
    Uzun sürmez dedik , ayrılıktır , unutulur...
    Ama ne yaptıysak koparıp atamadık içimizdeki yanan o ateşi...
    Ve bir gün karar verdik , yeni sevdalara açtığımız yelkenlerle diriliriz belki diye , düştük yollara.Karşımıza ilk çıkan sevdaya uzattık elimizi , almadılar...
    Meğer onların da yanarmış içlerinde bir sevda ateşi...
    Sen de bunu yapma , ya git yeniden bul onu , ya da git canını kopar al ondan...O an aklıma sonumuz olan kelimeyi getirdim.
    ... ‘Bitti!' , ‘Bittik!'...
    Düşündüm , acaba elimi uzatsam yine gelir miydin yanıma ? Sever miydin beni yeniden ? Kim bilir...
    Hadi başkasına anlatmak , söylemek kolay ... Peki ya kalbime anlatabilir miyim sensizliğin hikayesini ? Bu anlattıklarımla kandırırım belki hem kendimi , hem kalbimi... Ama bir şey var ki ; gökle yer birleşse kabullenemem bu ayrılığı , yeniden ‘sen' olacak içim...Yeniden ben doğacak içinde sadece ‘sen' olan...Döneceğim geriye , ya kalbimi vereceksin bana , ya da benliğini...
    Çünkü ben ne kalpsiz olabilirim , ne de sensiz ! Ama ne fark eder ki , ikisi de ‘sensin' sonuçta ve eğer kabul edersen o uzattığım eli , göreceksin...

    ‘Seviyorum Seni Hala...'