Munis Faik Ozansoy (Bayram Ağıtı) Şiiri.

Şiirler bölümünde yer alan bu konu Hasan Şeref İlhan tarafından paylaşıldı.

  1. Hasan Şeref İlhan

    Hasan Şeref İlhan Harbi Aktif Üye

    BAYRAM AĞITI

    İlk defa, bayram sabahı
    Öpecek el bulamadım;
    Bekledim çağrılmadı
    Bir ana sesiyle adım.

    Ellerim kaldı havada,
    Yandı, kurudu dudağım;
    Tanrım dört tarafım boşluk,
    Nereye tutunacağım?

    Hangi yaşta olursan ol,
    Ananın yeri başkadır;
    Bütün yakınlar içinde
    Onun değeri başkadır.

    Dertler, acılar, ağrılar
    Yok olur ana koynunda;
    Peygamberine sorarsan
    Cennetin yolu da onda!

    Çocuklar bayram süsünü
    Çıkarıp karalar giydi.
    O sessiz kurban yağmuru
    Gözümden akar gibiydi.

    İçim dolu, ellerim boş,
    Koştum Zincirlikuyu'ya;
    Mezar taşına sarılıp
    Bayramlaştım doya doya!

    Yakınma

    İnansam da, aldansam da
    Hepsi bir kapıya çıkar;
    Benim kalbimde, kafamda
    Yalnız Senin ateşin var.

    Kulun olmak gururundan
    Başka nedir ki kusurum?
    Aydınlanarak nûrundan,
    Karanlıkta görüyorum.

    Tanrım, kabâhatim açık;
    Ben insanlara inandım.
    Onlarda Sen'den bir ışık,
    Yahut bir gölge var sandım.

    Nerden anar, ne bilirim,
    Çamur varmış cevherinde?
    Nasıl düşünebilirdim,
    Bunu senin eserinde?