Mehlİka Sultan

Aşk Şiirleri bölümünde yer alan bu konu EFSANEMAN tarafından paylaşıldı.

  1. EFSANEMAN

    EFSANEMAN Üye

    Mehlika Sultan'a âşık yedi genç
    Gece şehrin kapısından çıktı:
    Mehlika Sultan'a âşık yedi genç
    Kara sevdalı birer âşıktı.

    Bir hayâlet gibi dünya güzeli
    Girdiğinden beri rü'yâlarına;
    Hepsi meshûr, o muammâ güzeli
    Gittiler görmeye Kaf dağlarına.

    Hepsi, sırtında aba, günlerce
    Gittiler içleri hicranla dolu;
    Her günün ufkunu sardıkça gece
    Dediler: ''Belki bu son akşamdır''

    Bu emel gurbetinin yoktur ucu;
    Daimâ yollar uzar, kalp üzülür:
    Ömrü oldukça yürür her yolcu,
    Varmadan menzile bir yerde ölür.

    Mehlika'nın kara sevdalıları
    Vardılar çıkrığı yok bir kuyuya,
    Mehlika'nın kara sevdalıları
    Baktılar korkulu gözlerle suya.

    Gördüler: ''Aynada bir gizli cihân..
    Ufku çepçevre ölüm servileri.....''
    Sandılar doğdu içinden bir ân
    O, uzun gözlü, uzun saçlı peri.

    Bu hâzin yolcuların en küçüğü
    Bir zaman baktı o viran kuyuya.
    Ve neden sonra gümüş bir yüzüğü
    Parmağından sıyırıp attı suya.

    Su çekilmiş gibi rü'yâ oldu!..
    Erdiler yolculuğun son demine;
    Bir hayâl âlemi peydâ oldu
    Göçtüler hep o hayâl âlemine.

    Mehlika Sultan'a âşık yedi genç
    Seneler geçti, henüz gelmediler;
    Mehlika Sultan'a âşık yedi genç
    Oradan gelmeyecekmiş dediler!..