Kibir ile ilgili Şiirler

Şiirler bölümünde yer alan bu konu Ömer tarafından paylaşıldı.

  1. Ömer

    Ömer Yönetici

    Kibirle ilgili Şiirler
    Kibir hakkında Şiir

    Kibirli Kibir

    Bakışların öylesine alaycı
    Öylesine mağrur ve ökçelisin'ki
    Süzüm süzüm süzülüyor'sun
    Ne yer ne içersin, ne'dir sana dokunan
    Ne ile besleniyor'sun

    Bulutların üstünde geziyor
    Bütün dağlara ev sahipliği yapıyor'sun
    Bir elinde ay, bir elinde güneş
    Kimseyi beğenmiyor'sun
    İnan bak seni'de kimse beğenmiyor

    Sözlerin cımbız teli kılında
    Sündük'çe sünen sakız edası
    Ne ürettin hani ne var ortada
    Bu seninki davul tozu havası
    Yavanlık bu tavırların markası

    Nasıl ego öyle bencil kibirli
    Bakışlarda şam şeytanı fikirli
    Alem cahil bir senmisin akıllı
    Bu seninki bilgisizlik takıntı
    Görüyorum insan gibi yıkıntı

    Kemal Güneş

    Kibir!

    Kendini beğenmek, üstün görmek bilinmiş,
    Büyüklenme ve azamet, aynısı denmiş,
    Mağrur veya mütekebbir de denilirmiş,
    Böbürlenme, büyüklenme adıdır KİBİR...

    Kibir! ...
    İnsanda kişilik hastalığı bilinir,
    Allah, dini İslâm’da yasak edilmiştir,
    İnsana zarar veren kötü halden denir,
    Şeytanın da önemli sıfatıdır KİBİR...

    Kibir! ...
    Şeytan, Hz. Adem’e kibrinden secde etmez,
    Kibre de, gerekçeler icat edilemez,
    Mantıklı izahat ise getirilemez,
    Farklı olduğunu düşünmek denir KİBİR...

    Kibir! ...
    Kibir nedeni olan şeyler geçicidir,
    Güzellikler hamamdan eve kadar gelir,
    Mal çokluğu da, musalla da terk edilmiştir,
    Öz güzellikten mahrum olmak denir KİBİR...

    Kibir! ...
    Dünya niyetiyle böbürlenme denilmiş,
    Pek çok şair dizelerde dile getirmiş,
    İslâm’da kibir ve azamet men edilmiş,
    Küçümseyerek yüz çevirme denir KİBİR...

    Kibir! ...
    Allah, kendini beğenen kimseyi sevmez,
    Mal ve namıyla övünene güvenilmez,
    Kibirli kişi bencildir, asla sevilmez,
    Güzel şeyi bencilce istemektir KİBİR...

    Kibir! ...
    Kibirli kişi, toplum içinde duramaz,
    Kendi yakınlarıyla barışık olamaz,
    Yürekten, samimi dostlar bulamaz,
    Cenab-ı Hakk’a isyan noktasıdır KİBİR...

    Kibir! ...
    Nemrud ki, kibirlenip haktan uzaklaştı,
    Firavun da kendisini tanrı saymıştı,
    Bak onlara, onlardan dünyaya ne kaldı,
    Allah’a kulluğu da unutturur KİBİR...

    Kibir! ...
    Kureyş, Hz. Muhammed’e karşı kibirlendi,
    O’nun Peygamberliğini kabul etmedi,
    “Bir yetimden Peygamber olmaz” demişlerdi,
    Gerçeği kabul etmeme adıdır KİBİR...

    Kibir! ...
    İnsanlar yaratılış gereği eşittir,
    Annesi Havva, babası da Hz. Adem’dir,
    İnsan aslı ise su ve toprak bilinir,
    Kulun, kulu küçümsemesi denir KİBİR...

    Kibir! ...
    İnsanın evveli su, sonu toprak olmuş,
    Asalet, soyluluk ki, İslâm’la son bulmuş,
    Allah’a bağlı olan kul üstün tutulmuş,
    İmanı gölgeleme adı denir KİBİR...

    Kibir! ...
    İslâm’da kimse kimseden üstün değildir,
    Üstünlük ki, sadece takvada bilinir,
    Kibirli olan cennete girmez denir,
    İki cihanı kaybetme nedenidir KİBİR...

    Her insan bedeni elbet toprak olacak,
    Mizan terazisinde hesap sorulacak,
    Kibirlenip böbürlenenler de yanacak,
    Şu üç günlük dünya için yanma yiğidim...

    Mağrur olup, kimseyi etme sakın mağdur,
    Her yaratılmış insan, Allah kuludur,
    Elindeki imkan, senden davacı olur,
    Ateş, kor elle tutulmaz denir yiğidim...

    Var kulluk şuuru içinde hayat yaşa,
    Şeytana uyup, onun için olma maşa,
    Yaptığın iyiliği, kakma garip başa,
    Bil ki, doğruluğa yeter olmaz yiğidim...

    Şair: Abdullah Yaşar Erdoğan