dağlarda kardeşlerim var

Dini Şiirler bölümünde yer alan bu konu II.MEHMET tarafından paylaşıldı.

  1. II.MEHMET

    II.MEHMET Sahipcan

    Etekleri kuzulara otlak
    doruklari kartallara mesken olmus
    daglar vardir yeryuzunde
    Kafkastir, Hindikustur, Himalayadir,
    balkandir kiminin adi
    kisin hircin ruzgarlarla kamcilanan
    yazin hoyrat gunesle kavrulan
    mor daglar ,kara daglar ,ak daglar
    kar cicekleri veren baharin kuytularinda
    sabah gunesi beleyen
    al bebek gul bebek kundaklayan
    aksam koynuna alan
    ana gibi yar gibi saran


    ve…
    ve o daglarda insanlar yasar
    bilirmisiniz?
    o daglarda insanlar aglar
    duyarmisiniz ! ?
    o daglarda cocuklar usur ,analar agit yakar
    babalar caresizligin tunctan duvarlarini zorlar habire

    iste o daglarda benim kardeslerim vardir
    benim kardeslerim orda yasar
    terden sirilsiklam percemlerini dusurmusler alinlarina
    cihadı yazmislar yureklerine
    sevda koymuslar boylum boylum gozbebeklerine
    “Bismillah” bilmisler sozun ilkini
    zalime isyan cicekleri goncalamislar mavzer mavzer
    gunes kizil bir nokta birakirken zamana

    kardeslerim kursun sikar, bomba patlatir,
    silah dogrultur
    Afganda,Filistinde,Bosnada,Azerbaycanda, morada
    daha nice nice yerde,
    nice yerlerde

    alinlarinda sehadet gullerinden bir celenk
    goguslerinde mermi izlerinden seref madalyalari
    ve ellerinde namus saydiklari silahlariyla…

    kardeslerim ot koparir daglarda
    tutun basar onulmaz yaralara
    yemlik toplar, cigdem ayiklar topraktan
    yagmur suyu biriktirir kovuklarda, kakmalarda
    kar emer doruklardan
    yusufcuk kusunu dinler gecenin katmerli ortasinda
    hasretini bastirir bir nebzede olsa…

    isaret fisekleri yirtar gecenin gizemini
    projektorler boler urkuten dehsetini
    bosluga dogru cakallar ulur tiknefes
    bir sehidin kanini koklar karincalar
    cicege konar gibi konar
    bal ozu emer gokyuzunden arilar
    yediveren filizlenir ellerinin dustugu yerde
    kan kirmizi..

    kardeslerim namaza durur
    dumanli daglarin eteklerinde
    duaya durur
    kekik kokusuna fit olmus bozkirlarin kuzguni cayirlarinda

    aksam ezani percinlenir mevzilere dalga dalga
    bir avuc kum dolanir kollarina
    gun yorgunlugunu soker atar kaygidan yana
    arkalarina burunur de yatarlar
    citirtisini duya duya yanan atesin
    kivilcimlarin raksini seyrede seyrede uykuya varirlar
    duman kokusunu ceke ceke genizlerine
    alev piriltilari yalar yuzlerindeki ter tuzunu

    daha bir baska gorunur sakallari kardeslerimin alacakaranlikta
    daha bir baska catiktir kaslari
    daha baska bir tebessum seyirir gozkapaklarinda
    daha bir baska heybeti konuk eder pazularinda bileklerinde
    daha bir baska soyler turkusunu,agidini,marsini
    daha bir baska okur kitabini
    daha bir baska yazar destanini…

    ne ki sevda Hakka sevdalanmaktan ozge
    ne ki hayat Hakki yasamadiktan sonra
    ne ki kavga Hak yolunda omayinca
    ne ki olum ,sehadete varmayinca!
    ne oyun pesinde kardeslerim
    ne oyuncak ardinda
    ne macera ,ne monotonlugu kirmak maksat
    ne de nam salmak dunyaya

    sinir kavgasi degil
    toprak parcasi derdi filan hic mi hic
    adalet savasi verdikleri
    yalnizca ALLAH’a kul olma sevdasi sevdalari…

    onca kan,onca olum ,onca feryat,onca ates arasinda
    kalpleri sefkat guvercinleri kaldirip kondurur genede
    onca ihanet,onca hiyanet,onca kalleslik arasinda
    sadakat turkulari terennum eder dudaklari
    ALLAH’a ve rasulune
    onca kin ,onca nefret ,onca kiyicilik arasinda
    merhametli bir nazari esrgemez kuslara gokyuzunde