Çağrı

Aşk Şiirleri bölümünde yer alan bu konu EFSANEMAN tarafından paylaşıldı.

  1. EFSANEMAN

    EFSANEMAN Üye

    Hüzünle sarardı ümid goncası
    Daha açamadan solsun mu dersin
    Baş ucunda şifa, çaresiz hasta
    Edeb ve mantıkla ölsün mü dersin

    Akıl pazarına çekme gönlümü
    Menfaat kaygısı kesmez önümü
    Bir tebessüm için seçen ölümü
    Gül yüzüne kurban olsun mu dersin

    Lezzet aramadım günlük heveste
    İçtenliğim mahcub durur, kafeste
    Sen varsın aldığım her dem nefeste
    Firakın sinemi delsin mi dersin

    İstemem kuru bir gönül oyunu
    Sen sensin be gülüm! . bilirim bunu
    İstemem düşmanca biterse sonu
    Keşke belasını bulsun mu dersin

    Mecburunum kötü yorma herşeyi
    Gönül sırça saray, kırma şişeyi
    Muhabbet bezminde görsek neşeyi
    Az da bizden taraf gelsin mi dersin

    Esrar perdesini arala gayrı
    Kendini bir dinle çevrenden ayrı
    Dostluktur insanın insana hayrı
    Gayrı yüzlerimiz gülsün mü dersin