Annemle Hasbihal

Aşk Şiirleri bölümünde yer alan bu konu EFSANEMAN tarafından paylaşıldı.

  1. EFSANEMAN

    EFSANEMAN Üye

    Anne, zannetme ki günler geçti de değişti evvelki
    huyum gitgide
    Bir hırçın çocuğum, değişmez huyum
    Seneler geçse de ben yine buyum
    Senden umuyorum teselli yine
    Bugün şefkatine, muhabbetine zanneder misin ki yok
    ihtiyacım?
    Belki eskisinden daha muhtacım
    Dünyanın tükenmez kederlerinden kalbim kırılsa da
    böyle derinden
    Hayatım büsbütün ye'se kapılmaz
    Teselli bulurum içimde biraz, o derin sevgini
    hatırlarım da
    Her gece hıçkıran dudaklarımda hasretle anılan senin
    adın var
    Anne, hayatımda bir tek kadın var.
    Beni aldatmadı, sevdi daima
    Gittikçe ruhumu saran bu humma başka sevgilerden
    yadigar anne!
    Sevmeyen sevenden bahtiyar anne!
    Sorma ki başımdan çok şey geçti mi?
    Ah... eğer anlatsam sergüzeştimi, nasıl terkedildim
    Nasıl atıldım
    Anne aldatıldım, aldatıldım
    Belki her zamankinden fazla severken, bir lahza
    bahtiyar olayım derken
    Bilmezsin kaç gece böyle ağladım
    Şimdi tecrübem var artık anladım
    Aşk, o bir masal, yalanmış meğer
    Seven bir kalp için sığınılacak yer
    Yalnız o kucakmış, yalnız o dizmiş
    İnsanlar ne kadar merhametsizmiş