Anne Baba Varken Yetim Kalmak

Çocuk Sağlığı bölümünde yer alan bu konu By.Shadow tarafından paylaşıldı.

  1. By.Shadow

    By.Shadow KaLb-i Mecruh.*

    Anne Baba Varken Yetim Kalmak..

    Başını öne eğdi. Gözlerinin dolduğunu görmemi istemiyordu.
    Kısık ve boğuk bir sesle:
    Kahvaltımı duvardaki pahalı tablolara bakarak yapmak istemiyorum dedi.
    Yanımda bakıcım değil annem-babam olsun istiyorum.
    Sustu. Zaten çok konuşmazdı.
    Zekiydi ama bir o kadar da sessiz ve içine kapanık.
    Zayıf ama arkadaşlarının alaylarına sabırla katlanacak kadar olgun.
    Anne-babası zengindi daha o uyanmadan işe koşup gece geç vakit eve dönecek kadar çok çalışıyorlardı. Onlara sorarsanız her şey tek çocukları içindi. O gözbebekleriydi.
    Gündüz gözüyle görmedikleri bir gözbebek! Gözbebekleri sık sık ıslanan bir gözbebek!
    Veli toplantısı. Annesi yanında oğlunun özel öğretmeniyle birlikte en ön sırada.
    Çok dikkatli ve ilgili.
    Dinliyor not alıyor.
    Toplantı sonrasında bir köşede bu ilgili anneyle konuşuyorum.
    O zekî bir çocuk ama yeterince yoğunlaşamıyor sanırım daha fazla sevgi ve şefkate ihtiyaç duyuyor diyorum.
    Ders çalışmaması sizi yeterince göremeyişinin bir sonucu. Kimbilir belki de bir çeşit intikam…
    Genç ve bakımlı kadın geriliyor.
    Gardını alıyor.
    Kimbilir kaçıncı kez duyduğum sözler çıkıyor ağzından.
    Biz ne yapıyorsak çocuğumuz için yapıyoruz. Özel okula gönderiyoruz bir dediğini iki etmiyoruz bilgisayarı var interneti var yurtdışında tatil yapıyor…
    Bir de edasının söyledikleri.
    Kalksın otursun şükretsin.
    Hangi çocuk bu kadar nimeti bulabiliyor bu zamanda
    Bu bizim hayat tarzımız.
    Hiç kusura bakmayın bu hayat tarzından taviz vermeyiz.
    Ağzından değil ama halinden çıkıyor bu sözler.
    Anlıyorum diyorum aslında anlamadığımı söyleyemiyorum.
    Siz en iyisi bir de psikologa rehber arkadaşla görüşün. Bakalım o ne diyor.
    Bir de diyemediklerim var.
    Oğlunuzun doya doya ağlamaya ihtiyacı var ama yüzünü sizin sinenize yaslayarak.
    Onun için ne yaptığınız onu hiç mi hiç ilgilendirmiyor.
    O onunla birlikte ne yaptığınıza bakıyor. Haklı da.
    Ama diyemiyorum.
    Babayı hiç soramıyorum. O nerede? Haftada kaç saat geçiriyor oğlu babasıyla? Hayalci bir soru. Babasını haftada kaç kez görebiliyor? Siz çok zenginsiniz.
    Ancak oğlunuz fakirliğin en kötüsünü yaşıyor: Duygusal fakirliği.
    Seneler sonra şimdi söylemem gerektiği halde söyleyemeyeceğim bir şey daha geliyor aklıma: Hanımefendi siz çocuğunuzu yetim ve öksüz bırakıyorsunuz farkında değil misiniz?
    Yetimin resmini çizebilseydim kalemimden hüzünlü bir çift göz dökülürdü kâğıda.
    O zenginlik içinde duygusal fakirliği anne-babası olduğu halde duygusal yetimliği yaşayan o öğrencinin gözleri. Ağlayan değil ağlayamayan gözler.
    Dolu ağlamaya hazır ama ağlayacağı bir sine bulamayan bir çift göz...
    Baba sadece ekmek parası için yaratılmış değil. O çocuğuna hem maddeten hem manen kol-kanat germek için var.
    Hayat boyu ona yol gösterecek hayat ilkelerini şefkatle öğretmek için var.
    Aynı odanın içinde soluk alırken bile çocuklarına güç ve dayanak noktası olmak için var.
    Yetim şefkatin ve himayenin simgesi babadan mahrum olduğu için yetim.
    Yetim bu kol-kanattan bu öğretmenden bu dayanak noktasından mahrum olduğu için yetim. Korunmasız zayıf ve ezik.
    Herkesten fazla şefkate ve ilgiye lâyık. O yüzden hem Kur’ân hem Peygamberimiz (asm) yetimlere şefkatle muamele etmemizi emrediyor.
    Sizce o öğrencim de “mânen yetim” sayılmaz mı?
    Sizce de kim bilir kaç çocuk babası hayatta olsa da mânen yetim değil mi?
    Kaç çocuk babası hayatta olsa bile ondan çok uzaklarda değil mi? “Söylersem babam sana gösterir” celâllenmesine cesaret edemeyen baba şefkati ve kuvvetini arkasında hissedemeyen kaç çocuk var?
    Mânen yetimlerin sayısı belki de kat kat fazla.
    Şehirlerde kaç çocuk kreş ve anaokulu köşelerinde sahte ilgi ve şefkatlerle avutuluyor dersiniz? Sabah o uyanmadan evden kaçan gece o çoktan uyuduktan sonra eve dönen işine gösterdiği özen ve ilginin onda birini çocuğuna göstermeyen kaç baba çocuklarını mânen yetim bıraktığının farkında? Ne dersiniz?