Ahmet Muhip Dranas (Kara Gözlerin) Şiiri

Şiirler bölümünde yer alan bu konu Hasan Şeref İlhan tarafından paylaşıldı.

  1. Hasan Şeref İlhan

    Hasan Şeref İlhan Harbi Aktif Üye

    Kara Gözlerin

    Kara gözlerindeki umut
    Siyah saçları kadar karamsardı
    ve kadere küsmüştü O, bir kere
    Sevgiyi öldürdü diye...
    Sanki ona uzanan ellerde
    Keskin bir bıçak
    Ha vurdu ha vuracak
    Bu, benim karanlıklarım,
    Bu benim sırlarım diyor hep
    Bir gün gelecek
    Şefkatle kollarına saracaklar...
    Asılsız sevgilerdi onu yıkan aslında
    Umutları umduğu gibi çıkmamış
    Beklentileri hep korkuları olmuş
    Sanki bütün hayatı,
    Kupkuru bir odadaymış kopamadıklarıyla...
    Gülüşleri bir sigara içimi zamanı kadar az
    Her nefeste biraz daha kısalırken
    Bütün beklentileri
    Duman duman uçuyorlardı.
    Kurallar koymak isterken dostluklarına,
    Kuralları bozduğunun farkında değildi aslında...
    Şimdi o gözlerde,
    Vakitsiz yağan yağmurlar var,
    Hasat mevsimi bitmiş bahçelere
    Sağnak sağnak yağacaklar,
    Belki gönlünde gökkuşağı açacak
    Ama, altından çocuklar geçmeyecekler.
    Su yerine zehir akacak ırmaklarından,
    Hiç kimse içmeyecek...
    ya Ben,
    Şimdilerde bir bağ bozumu hüznü var içimde,
    Üzümlerim gazap üzümü
    Şaraplarımsa gözyaşları...
    Sen güz güneşinde, sanki kanadı kırık bir kuş,
    Konmuştu bahçeme,
    Ona şefkatle eğilirken
    Pır diye uçtu birden
    Kırık sandığım kanatlarındaki sahtelik,
    ve inancımla birlikte.