Ahmet Muhip Dranas (Büyük Poem'den Gün Ucunda:) Şiiri

Şiirler bölümünde yer alan bu konu Hasan Şeref İlhan tarafından paylaşıldı.

  1. Hasan Şeref İlhan

    Hasan Şeref İlhan Harbi Aktif Üye

    Ya Ahmedim, ya Mehmedim, ya da Durmuşum
    Bir akşam üstü, bir kıyıda oturmuşum:
    Tanrı.......Gitmiş, koyup beni yapayalnız,
    Koyup yapayalnız beni, hem odsuz ocaksız.
    Yönlerim de yitmiş akşamla, yüzüm silik
    Ya son bu: Batıyorum, ya doğuyorum: İlk.
    Dağlardan bir yankı yok. -Ne de denizlerden-
    Beni bu evrene üfleyen ağızlardan
    Hiçbiri konuşmuyor artık hepsi ölü
    Kimbilir nerde? Üstleri neyle örtülü?

    .............................................. Oysa
    Genç karınların bana çifleştiği yerde
    Bir öykü duyulurdu çok eski günlerde
    Ve denizden ağı boş dönen balıkçılar
    Kuytulardan-Mutlu-bu öyküyü avlar
    Da doyunurlardı.....................
    ..................................... Kıyıda durmuşum
    De Ahmedim, de Mehmedim, ya da Durmuşum

    Doğa eğlenmede. Ben, yorulmuşum; garip;
    Bunca yıl bu kara gövdeyle sürüklenip
    Ve yıkıntı olmuşum ve üç beş kaburga...
    Dayamış karşıma sonsuzluğunu Doğa
    Bengilik taslağı ruhumu mağralara
    Sirenlerin ezgisiyle çağıra çağıra
    Eğlenmede yüce yorgunluğumla benim.
    Büyük yalnızlıklardan dokunmuş kefenim
    Ayaklarıma dolaşıyor. Ah! Gitmek zor:
    Ama sirenler durmadan şarkı söylüyor.

    - Baka! Şimdi nice iyiyim burda: Hürüm.
    Bir sınırım yok.. Sonsuzluğadek yürürüm...
    Artık ne gece kaygusu bende, Ey Put! Güzel yüz!
    Bir eksiğim Sensin, ama ne kadar büyük;
    Bu sensizlik evren bitene kadar büyük...