Abdurrahim Karakoç - Gerdanlık

Şiirler bölümünde yer alan bu konu Ömer tarafından paylaşıldı.

  1. Ömer

    Ömer Yönetici

    Tevazu-u severdi kaynatıp taşırdılar
    Girdi hırs ambarına çıkamadı bir daha

    Haramla yağladılar kibirle pişirdiler
    Bulanık göl ettiler akamadı bir daha

    Yakın arkadaşları çöplük yaptı beynini
    Doldurdular ve sonra dökemedi bir daha

    Kör dikişler atıldı kaypak iradesine
    Sökmek istese bile sökemedi bir daha

    Soyundu inancından terk-i edep eyledi
    Şerefini göğsüne takamadı bir daha

    Sürdü benlik atını karanlık geleceğe
    Dönüp de geçmişine bakamadı bir daha

    Söndü yüreğindeki yanan aşk alevleri
    Uyanıp yeni baştan yakamadı bir daha

    Yediği haram oldu içtiği haram oldu
    Ellerini haramdan çekemedi bir daha

    Burçlardan indirilmiş bayraktı haysiyeti
    Alıp tekrar yerine dikemedi bir daha

    Terk etti güzelliği çirkinliğe sarıldı
    Girdiği bataklıktan çıkamadı bir daha

    Küfrü baş tacı yaptı dostlarına darıldı
    Diktiği putlarını yıkamadı bir daha

    Kazancı beleş oldu ve kendisi leş oldu
    Itır gibi gül gibi kokamadı bir daha

    Zirvenin yollarında döndükçe dönekleşti
    Ağzına helal lokma sokamadı bir daha

    Dost oldu zalimlere görmedi mazlumları
    Gam çekmedi gözyaşı dökemedi bir daha