Çoğunluk müctehitlere göre "kadınlar açıkta kalan yerler dışındaki süslerini (zinet) açmasınlar" (en-Nûr 24/31) ayetinde kastedilen yer el ve yüzdür.
Ebu Hanîfe'ye göre ise ayaklar da bu kapsama girer. Buna göre kadınların belirtilen bu yerleri ev dışında ve yabancı erkeklerin yanında açık kalabildiğine göre bunlara bakmak caiz midir?
İslam yolda çarşıda ve başka yerlerde kadınlarla karşılaşmada ilk bakışı sorumluluk dışı bırakmıştır. Çünkü bundan kaçınmakta güçlük olduğu gibi kişinin erkek mi kadın mı hısımlardan birisi mi yoksa bir yabancı mı olduğunu anlamak ancak görmekle bilinebilir. Bu alelade bakıştır. Ancak ikinci ve ısrarlı bakışlar yasaklanmıştır.
Allah'ın Rasulünün Hz. Ali'ye şöyle dediği bildirilmiştir; "Ey Ali! Birinci bakışa ikincisini ekleme ilk bakış sana aittir ikincisi değil." (Ebü Davud Nikah 43; Darimî Edeb 28; Rikak 3; A. b. Hanbel V 351 357.)
Kur'an-ı Kerîm'de birbirine yabancı olan karşı cinslerin karşılaşınca bakışlarını indirmeleri istenmiştir. (en-Nur 24/30 31.) Hz. Peygamber şöyle buyurmuştur: "Bir erkek kadının güzelliklerine gözü takılınca bakışlarını aşağı eğerse Allah ona tatlılığını kalbinde duyacağı bir kulluğu nasip eder." (A. b. Hanbel V 264.) Bir kudsî hadiste de şöyle buyurulmuştur: "Kadına kasıtlı bakış iblisin zehirli oklarından bir oktur. Kim benden korkarak bakışlarını aşağıya indirirse onun kalbine imanın tadını veririm." ( el-Kurtubî a.g.e. XII 151: İbn Kesîr a.g.e. II 599.) Başka bir hadiste gözlerin zinasının harama bakmak olduğu belirtilmiştir. ( A. b. Hanbel II 276 317 343.)
Hac sırasında Has'am'lı genç bir kadın soru sormak üzere Hz. Peygamber'in yanına gelmişti. Bu sırada amcasının oğlu Fadl b. Abbas da orada bulunuyordu. Onun kadına uzunca baktığını gören Allah'ın Resulü Fadl'ın başını tutarak öbüryana çevirdi. Hz. Abbas'ın bunun nedenini sorması üzerine de şöyle buyurdu: "Bir genç erkek ve bir genç kadın gördüm. Onların aleyhine şeytana güvenemedim." (Tirmizî Hacc 54; A. b. Hanbel 76 157.)
Hz. Peygamber bir takım sahabîleri yol kenarlarında görünce yol kenarında oturmamalarını bildirmiş onlar; buradan başka görüşüp konuşacağımız bir toplanma yerimiz yoktur deyince; "öyleyse yolun hakkını verin" buyurmuştur. Yolun hakkının ne olduğu sorulunca da Allah'ın Resulü şu cevabı vermiştir: "Gözleri harama bakmaktan sakınmak yoldaki ezayı kaldırmak selamı almak iyiliği emretmek ve kötülüğü engellemek." (Buharî Mezalim 22 İsti'zan 2; Müslim Libas 114; EbuDavud Edeb 12; Tirmizi)
Ancak şunu da belirtelim ki ihtiyaç ve zaruret hallerinde yasaklanan kimi fiiller mubah olur. Hastalık ameliyat ve doğum hallerinde doktor hasta bakıcı iğneci pansumancı ebe ve benzerlerinin kadının mahrem yerlerine bakması gibi. Bu durum; "Zaruretler sakıncalı olan şeyleri mubah kılar" prensibine dayanır. Ancak zaruretler de miktarlarınca takdir olunur.